ค้นเจอ 27 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทินโชติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทิน,ทิน,ทิน-

[ทินนะ-] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).

โชติ,โชติ-

[โชด, โชติ-] น. ความรุ่งเรือง, ความโพลง, ความสว่าง. (ป.; ส. โชฺยติสฺ).

ทิน

(แบบ) ก. ให้แล้ว. (ป. ทินฺน).

โชติก,โชติก-

[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).

ถัณฑิล,ถัณฑิลญ

[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).

ประติทิน

น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).

ทินศูนย์

[ทินนะ-] น. วันร้าย (ใช้ในตำราหมอดู).

โชติรส

[โชติ-] น. แก้ววิเศษชนิดหนึ่งมีรัศมีรุ่งเรือง. (ป.).

โชยติส

[ชะโยติด] น. ดาราศาสตร์. (ส.; ป. โชติ).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).

ทินกร

[ทินนะกอน] น. พระอาทิตย์. (ป., ส.).

ติงสติม,ติงสติม-

[ติงสะติมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓๐ เช่น ติงสติมสุรทิน. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ