ค้นเจอ 9,605 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทินกฤต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ทินกร

ทิน

(แบบ) ก. ให้แล้ว. (ป. ทินฺน).

ทิน,ทิน,ทิน-

[ทินนะ-] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).

ฤต

[รึด] น. กฎ, วินัย, (เช่นในพระศาสนา); ธรรมเนียม, ความจริง, ความชอบธรรม. (ส.).

อัพยากฤต

[อับพะยากฺริด] น. กลาง ๆ ระหว่างกุศลกับอกุศล คือไม่จัดเป็นกุศลหรืออกุศล ในความว่า ธรรมที่เป็นอัพยากฤต. (ส.; ป. อพฺยากต).

ถัณฑิล,ถัณฑิลญ

[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).

ประติทิน

น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).

ล้อความตาย,ล้อมฤตยู,ล้อมัจจุราช

ก. กระทำการใด ๆ ที่เสี่ยงต่อความตาย.

ทินศูนย์

[ทินนะ-] น. วันร้าย (ใช้ในตำราหมอดู).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).

ทินกร

[ทินนะกอน] น. พระอาทิตย์. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.

ติงสติม,ติงสติม-

[ติงสะติมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓๐ เช่น ติงสติมสุรทิน. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ