ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 45 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตื้นเขิน, ผิวเผิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผิว ๆ,ผิวเผิน

ว. ตื้น ๆ, ไม่ลึกซึ้ง.

ตื้น

ว. ตํ่าลงไปจากขอบน้อยกว่าปรกติ เช่น ชามก้นตื้น, หยั่งลงไปได้ไม่ไกลจากผิวหน้าหรือขอบบน เช่น นํ้าตื้น คลองตื้น, เข้าไปไม่ไกลจากขอบเป็นต้น เช่น ตรอกตื้น; ผิวเผิน, ไม่ลึกซึ้ง, เช่น ความคิดตื้น, ตรงข้ามกับ ลึก.

เขิน,เขิน,เขิน ๆ

ว. วางหน้าไม่สนิท, รู้สึกกระดากอาย; เข้ากันไม่สนิท เช่น ข้อความตอนนี้ฟังเขิน ๆ อยู่.

เขิน

น. ชื่อคนไทยใหญ่เผ่าหนึ่ง ส่วนมากอยู่ในแคว้นฉาน ประเทศพม่า; เครื่องสานที่ทำจากผิวไม้ไผ่ซึ่งนำมาเรียดแล้วทำเป็นโครง ฉาบด้วยรักสมุกหรือรักชาดเพื่อกันน้ำรั่วซึม ไทยได้รับวิธีการทำมาจากไทยเขินซึ่งอยู่ในยูนนานตอนใต้ จึงเรียกว่า เครื่องเขิน.

เขิน

ว. ตื้นสูงเป็นเนินขึ้นมา (ใช้แก่พื้นที่ในแม่นํ้า ลำคลอง หนอง บึง เป็นต้น), มักใช้ว่า ตื้นเขิน เช่น แม่นํ้าตื้นเขิน; สั้นหรือสูงเกินไปจนดูขัดตา เช่น นุ่งผ้าเขิน.

เก้อเขิน

ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท, รู้สึกกระดากอาย.

เขิบ

(ถิ่น) ว. ดอน, เขิน.

แก้ขวย,แก้เขิน

ก. กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อบรรเทาความกระดากอาย.

ผักชีโรยหน้า

(สำ) น. การทำความดีเพียงผิวเผิน.

เจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิทมีอาการเก้อเขิน.

หน้าเจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิท มีอาการเก้อเขิน.

ยิ้มเก้อ,ยิ้มค้าง

ก. อาการที่ยิ้มให้เขาแล้วเขาไม่ยิ้มตอบ ทำให้รู้สึกเก้อเขิน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด