ค้นเจอ 109 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตระกูล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กบิล

[กะบิน] น. ระเบียบ, แบบ, ทาง, เช่น กบิลความ; วิธีการ เช่น กบิลเมือง; กระบวน, หมู่, เช่น กบิลไม้; บรรดา เช่น กบิลว่าน, คำนี้บางทีเขียนเป็น กะบิล กระบิล ระบิล. (เทียบ ฮ. กปิล ว่า ชนิด,จำพวก, ตระกูล).

โคตร,โคตร-

[โคด, โคดตฺระ-] น. วงศ์สกุล, เผ่าพันธุ์, ต้นสกุล, เช่น โคตมโคตร; คำนี้บางทีก็นำไปใช้ในความหมายไม่สุภาพหรือเป็นคำด่า เช่น ก่นโคตร. (ส. โคตฺร; ป. โคตฺต ว่า โรงวัว, คอกวัว, วงศ์, ตระกูล).

ตระกูล

[ตฺระ-] น. สกุล, วงศ์, เชื้อสาย, เผ่าพันธุ์.

ประยุร,ประยูร

[ปฺระยุน, ปฺระยูน] น. เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย, ตระกูล.

มีตระกูล

ว. ที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลสูง เช่น เขาเป็นลูกผู้ดีมีตระกูล.

ตระกูลมูลชาติ

[-มูนชาด] (สำ) น. ตระกูลผู้ดี เช่น หญิงมีตระกูลมูลชาติ ถ้าแม้ขาดขันหมากก็ขายหน้า. (ท้าวแสนปม), สกุลรุนชาติ ก็ว่า.

ร่วมวงศ์

ก. ร่วมในวงศ์ตระกูลเดียวกัน, ร่วมนามสกุลเดียวกัน.

อาชานะ,อาชานิ

น. กำเนิด, ตระกูล. (ส.).

บัณฑรหัตถี

น. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีขาวดังเขาไกรลาส.

กระกูล

(เลิก) น. ตระกูล. (อัยการเบ็ดเสร็จ).

ราชสกุล

น. ตระกูลฝ่ายพระราชา.

ราชินิกุล,ราชินีกุล

น. ตระกูลฝ่ายพระราชินี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ