ค้นเจอ 715 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชายป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ราวป่า

น. แนวป่า, ชายป่า, ขอบป่า.

ชาย

น. ส่วนริมหรือปลายของสิ่งของบางอย่าง เช่น ชายผ้า ชายจีวร, ส่วนที่สุดเขต, ริม, เช่น ชายป่า ชายแดน ชายทะเล.

แนวป่า

น. ชายป่าที่เห็นเป็นทิวยาวไป.

วนานต์

น. ชายป่า. (ป., ส.).

ป่า

น. ที่ที่มีต้นไม้ต่าง ๆ ขึ้นมา, ถ้าเป็นต้นสัก เรียกว่า ป่าสัก, ถ้าเป็นต้นรัง เรียกว่า ป่ารัง, ถ้ามีพรรณไม้ชนิดใดชนิดหนึ่งขึ้นอยู่มาก ก็เรียกตามพรรณไม้นั้น เช่น ป่าไผ่ ป่าคา ป่าหญ้า; (กฎ) ที่ดินที่ยังมิได้มีบุคคลได้มาตามประมวลกฎหมายที่ดิน; เรียกปลากัดหรือปลาเข็มที่เป็นพันธุ์เดิมตามธรรมชาติว่า ลูกป่า; (โบ) เรียกตำบลที่มีของขายอย่างเดียวกันมาก ๆ เช่น ป่าถ่าน ป่าตะกั่ว. ว. ที่ได้มาจากป่าหรืออยู่ในป่า เช่น ของป่า ช้างป่า สัตว์ป่า คนป่า, ที่ห่างไกลความเจริญ เช่น บ้านป่า เมืองป่า. ก. ตีดะไป ในคำว่า ตีป่า.

ชาย

น. คนที่ไม่มีมดลูก, ผู้ชาย ก็ว่า.

ชาย

ก. พัดอ่อน ๆ เช่น ลมชาย; คล้อย, บ่าย, เช่น ตะวันชาย; เดินเลียบเคียงไป เช่น ชายไปดู.

ชาย

ว. เห็นจะ, ค่อนข้าง, เช่น ชายจะเบากว่าพ่อชาลี. (ม. ร่ายยาว).

พนาลัย

น. การอยู่ป่า, ที่อยู่ในป่า. (ส. วนาลย).

เกย์

ชายรักชาย, เพศที่ผิดปกติของฝ่ายชาย

พนาเวศ

น. ป่า.

แกงป่า

น. แกงเผ็ดที่ไม่ใส่กะทิ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ