ค้นเจอ 698 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชายชู้, หญิงชู้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชู้

น. (วรรณ) คู่รัก, บุคคลที่เป็นที่รัก, เช่น มาย่อมหลายชู้เหล้น เพื่อนตน. (กำสรวล); ผู้ล่วงประเวณี; การล่วงประเวณี; ชายที่ร่วมประเวณีด้วยเมียเขา เรียกว่า เป็นชู้, หญิงที่ยังมีสามีอยู่แล้วร่วมประเวณีกับชายอื่น เรียกว่า มีชู้, เรียกชายหรือหญิงที่ใฝ่ในทางชู้สาวว่า เจ้าชู้.

ชาระ

(แบบ) น. ชายชู้, ชายที่รัก. (ป., ส.).

ชารี

(แบบ) น. หญิงชู้, หญิงที่รัก. (ป., ส.).

เล่นเพื่อน

ก. คบเพื่อนหญิงด้วยกันต่างชู้รัก.

กากี

น. หญิงมากชู้หลายผัว. (เป็นคำด่า มีเค้าเรื่องมาจาก กากาติชาดก).

คู่หมั้น

น. ชายหญิงที่ได้หมั้นกันแล้ว; (กฎ) ชายและหญิงซึ่งเป็นคู่สัญญาหมั้น.

หญิง

น. คนที่มีมดลูก, ผู้หญิง ก็ว่า.

แปลงเพศ

ก. เปลี่ยนเพศชายให้เป็นเพศหญิงหรือเปลี่ยนเพศหญิงให้เป็นเพศชาย.

แม่สื่อแม่ชัก ไม่ได้เจ้าตัว เอาวัวพันหลัก

(สำ) น. หญิงที่ไปติดต่อระหว่างชายหญิง แต่ไม่สำเร็จในที่สุดก็ตกเป็นภรรยาของชายนั้นแทน.

ชาย

น. คนที่ไม่มีมดลูก, ผู้ชาย ก็ว่า.

ชาย

น. ส่วนริมหรือปลายของสิ่งของบางอย่าง เช่น ชายผ้า ชายจีวร, ส่วนที่สุดเขต, ริม, เช่น ชายป่า ชายแดน ชายทะเล.

ชาย

ก. พัดอ่อน ๆ เช่น ลมชาย; คล้อย, บ่าย, เช่น ตะวันชาย; เดินเลียบเคียงไป เช่น ชายไปดู.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ