ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พิชิดตะ-] น. แว่นแคว้นที่ปราบปรามแล้ว, แว่นแคว้น. ก. ชนะ, ปราบให้แพ้. (ป., ส. วิชิต).
[ชะ-] ก. ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้.
[ชะ-] น. ชื่อกลองชนิดหนึ่ง รูปเหมือนกลองแขก ใช้ตีด้วยไม้ ใช้เฉพาะในงานหลวง.
[[ครุฑ]], ผู้พิชิตสายฟ้า
คำนาม
โดนยิงขึ้นนำแต่ทำปากดี หลังจากที่ตีเสมอได้ในท้ายเกม
วลี
ชื่อแอปพลิเคชันเพื่อเช็กอิน/เช็กเอาต์ห้างร้าน
ก่อนเข้าร้าน กรุณาสแกน QR Code เพื่อเช็กอินด้วยนะคะ
อ่านว่า ไท-ชะ-นะ
ก. ชนะ, ทำให้เขาพ่ายแพ้. (แผลงมาจาก ชนะ).
ก. ชนะโดยง่ายดาย.
[ไช, ไชยะ-] น. การชนะ, ความชนะ. (ป., ส.).
น. ช้างที่โรยเชือกผ่อนให้เข้าไปใกล้ช้างอีกตัวหนึ่งจนประงาหรือเอางากระทบและเป็นฝ่ายชนะ.
ก. เชือดแบ่งเอาแต่บางส่วน, โดยปริยายหมายความว่า ชนะไปนิดเดียว, ชนะอย่างหวุดหวิด.
[วิชะยะ-, วิไช] น. ความชนะ, ชัยชนะ. (ป., ส.).