ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ชนนะ-] น. คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ).(ป., ส.).
ก. โดนแรง ๆ เช่น รถยนต์ชนต้นไม้, ชิดจนติด เช่น ตั้งตู้ชนฝา; บรรจบ เช่น ชนขวบ; ให้ต่อสู้กัน เช่น ชนโค ชนไก่. น. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน.
ก. ชนกัน, โดนกัน. (แผลงมาจาก ชน).
น. คนธรรมดาที่มิใช่เจ้า.
(สำ) ก. ร่วมมือร่วมใจกัน.
[ชนละ-, ชน-] น. การทดนํ้าและระบายนํ้าเพื่อการเพาะปลูกเป็นต้น.
[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).
[ชน, ชนละ-] น. นํ้า. (ป., ส.).
น. ชนที่มีอารยธรรม.
(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
น. ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน. (ส. ชน + อินฺทฺร).
น. หมู่ชนที่รวมกันอยู่หนาแน่น, หมู่ชนที่มารวมกันมาก ๆ.