ค้นเจอ 91 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชฎาพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชฎา

[ชะดา] น. เครื่องสวมศีรษะรูปคล้ายมงกุฎ, ผมที่เกล้าเป็นมวยสูงขึ้น. (ป., ส. ชฏา).

พรรณ

[พัน] น. สีของผิว; ชนิด เช่น พรรณพืช พรรณไม้ พรรณสัตว์. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).

ชฎาธาร

น. ผู้ทรงไว้ซึ่งชฎา.

ชฎาเดินหน

น. ชฎายอดงอนที่มีกลีบ.

มหากฐิน

น. ชื่อพระชฎาเครื่องต้น.

ชฎาแปลง

น. ชฎารูปเหมือนชฎากลีบแต่ไม่มีลวดลาย.

เถาวัลย์

น. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).

ป่าเบญจพรรณ

น. ป่าที่มีไม้หลายพรรณคละกัน.

รำไพ

ว. งามผุดผ่อง เช่น รำไพพรรณ.

ชฎามหากฐิน

น. ชฎาที่ทำยอดเป็น ๕ ยอด มีขนนกการเวกปักตอนบน, ชฎาห้ายอด ก็เรียก.

ชฎากลีบ

น. ชฎารูปเหมือนชฎาเดินหน แต่มีกลีบเป็นลายประดับมาก.

ชฎาพอก

น. ชฎาที่ทำสำหรับสวมพระศพเจ้านาย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ