ค้นเจอ 142 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จาริณี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จา

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) ก. พูด, กล่าว.

จาตุ,จาตุ-

ว. แปลงมาจาก จตุ หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

จาคะ

น. การสละ, การให้ปัน. (ป.; ส. ตฺยาค).

พูดจา

ก. พูด.

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

เจรจา

[เจนระจา] ก. พูด, พูดจากัน, พูดจากันเป็นทางการ. (ส. จรฺจา).

กามจาริน

[[ครุฑ]], ผู้ไปตามอำเภอใจ

คำนาม

กรรมการิณี

[กำมะ-] น. กรรมการซึ่งเป็นเพศหญิง. (ส. กรฺม + การิณี).

มึงวาพาโวย

ก. พูดจาเอะอะโวยวาย.

สากัจฉา

น. การพูดจา, การปรึกษา. (ป.).

จาตุรงค,จาตุรงค-,จาตุรงค์

[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).

ไกล่เกลี่ย

ก. พูดจาให้ปรองดองกัน, พูดจาให้ตกลงกัน; ลูบไล้; ทำให้เรียบร้อย, ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เกลี่ยไกล่ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ