ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กองโจร, ของโจร, จอมไตร, จอมใจ
น. ยอดที่สูงสุดของสิ่งที่มีฐานใหญ่ปลายเรียวเล็กขึ้นไป เช่น จอมเขา; ผู้ที่ยอดเยี่ยมในหมู่ เช่น จอมโจร.
[โจน, โจระ-, โจนระ-] น. ผู้ร้ายที่ลักขโมยหรือปล้นสะดมทรัพย์สินผู้อื่นเป็นต้น. (ป., ส.).
น. ชื่อโรคซางชนิดหนึ่ง เรียกว่า ซางโจร.
น. โจร. (ช.).
(สำ) ก. ไม่ว่ากล่าวอบรมสั่งสอนลูกให้เป็นคนดี เมื่อลูกไปลักขโมยของใครมาได้กลับชมเชยว่าเก่ง ในที่สุดลูกก็กลายเป็นโจร.
น. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา.
น. เนินที่นูนสูงขึ้นไปเป็นจอมเด่น.
ว. เล็ก, น้อย, เช่น พระจอมจุ้ย.
น. จอมแห่งเทวดา. (ส.; ป. เทวินฺท).
(โบ) น. พญาปราชญ์, จอมปราชญ์.
(กลอน) น. จอมเขาหรือที่มีพุ่มไม้, พนอม ก็ว่า.