ค้นเจอ 305 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คาวบอย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา คาวตอง

คาว

น. กลิ่นเหม็นอย่างหนึ่งอย่างกลิ่นปลาสดเนื้อสด; โดยปริยายหมายถึงความเสื่อมเสีย ความมัวหมอง มลทิน เช่น ราคีคาว คนนั้นยังมีคาว; เรียกกับข้าวว่า ของคาว, คู่กับ ขนม ว่า ของหวาน.

อย,อย-,อยัส

[อะยะ-, อะยัด] น. เหล็ก. (ป. อย; ส. อยสฺ).

พยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.

เกงกอย,-เกงกอย

ใช้เข้าคู่กับคำ เขย่ง เป็น เขย่งเกงกอย. (ไทยใหญ่ เกง ว่า กระโดดตีนเดียวเนื่องในการเล่น).

บ,บ,บ่

[บอ, บ่อ] ว. ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ บ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน.

หมดราคีคาว

ว. ไม่มีความมัวหมองทางชู้สาว (มักใช้แก่ผู้หญิง).

หรอย ๆ

ว. ต้อย ๆ, หย็อย ๆ, (ใช้แก่กิริยาที่เด็กวิ่ง).

จำเดิม

บ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.

ฉุบ

ว. อาการที่แทงเข้าไปโดยเร็ว เช่น เขาใช้เหล็กแหลมแทงฉุบเข้าไป.

แซ่บ

(ถิ่น-อีสาน) ว. อร่อย.

แน่บ

ว. อาการที่วิ่งอย่างรวดเร็วไม่เหลียวหลัง เช่น โกยแน่บ.

แซ่บ

อร่อย


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ