ค้นหา "คนธรส" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ผลการค้นหา

ค้นเจอ 6,955 รายการ

[ทอน] น. การยึดไว้, การถือไว้, การทรงไว้, การมีไว้; ผู้รักษาไว้, ผู้ทรงไว้, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น วิชาธร วินัยธร. (ป.; ส. ธฺฤ).

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).

[-มินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๕ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส.). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

[-สินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๒ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป. อิสินฺธร, อีสธร; ส. อีษาธร). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).

น. คนตํ่าช้า, คนไม่มีตระกูล. (ส.).

น. คนทำอาหาร, คนครัว. (ส.).

น. คนมีมานะ. (ป., ส.).

น. คนเกี่ยวข้าว. (ป., ส.).

น. คนทำอาวุธ. (ส.).

น. คนมีใจอ่อน. (ส. หฺฤทยกลฺม).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ