ค้นเจอ 1,920 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนกล้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กล้า

[กฺล้า] น. ต้นข้าวที่เพาะไว้สำหรับย้ายไปปลูกที่อื่น, โดยอนุโลมเรียกพืชที่เพาะไว้สำหรับย้ายไปปลูกในที่อื่นว่า กล้า เช่น กล้าพริก กล้ามะเขือ.

กล้า

[กฺล้า] ก. ไม่กลัว, ไม่ครั่นคร้าม. ว. แข็ง เช่น เหล็กกล้า, แรง เช่น เวทนากล้า.

พิริย,พิริย-,พิริยะ

[พิริยะ-] น. ความหมั่น, ความกล้า; คนกล้า, คนแข็งแรง, นักรบ. (ป. วิริย; ส. วีรฺย ว่า ความหมั่น, ความกล้า).

ใจถึง

ว. กล้าทำ, กล้าพูด.

สู้คน

ก. มีใจกล้าไม่ยอมแพ้ใคร เช่น เขาเป็นคนสู้คน, บางทีก็ใช้เรียกคนที่ขี้ขลาดไม่ยอมสู้ใครว่า เป็นคนไม่สู้คน.

หือไม่ขึ้น

ก. เถียงไม่ได้, คัดค้านไม่ได้, ไม่กล้าเถียง, ไม่กล้าคัดค้าน.

แข็งกล้า

ว. กล้ายิ่งนัก.

อาจหาญ

ว. กล้าหาญ.

ฮึกหาญ

ว. กล้าด้วยความคะนอง.

เสือเก่า

(ปาก) น. คนที่เคยมีความเก่งกล้าสามารถหรือมีอำนาจมาก่อน.

หน้าม้าน

ว. มีสีหน้าเผือดด้วยความละอายจนไม่กล้าสบตาคน.

รู้หาญรู้ขลาด

(สำ) ก. กล้าในที่ควรกล้า กลัวในที่ควรกลัว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ