ค้นเจอ 82 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คณิต,คณิต-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คณิต,คณิต-

[คะนิด, คะนิดตะ-] น. การนับ, การคำนวณ, วิชาคำนวณ, มักใช้เป็นคำหลังของวิชาบางประเภท เช่น พีชคณิต เรขาคณิต.

เศษเกิน

(คณิต) น. จำนวนจริงที่มีค่าสัมบูรณ์มากกว่า ๑ เช่น .

จำนวนบวก

(คณิต) น. จำนวนเลขที่มีค่ามากกว่าศูนย์.

จำนวนจริง

(คณิต) น. จำนวนใด ๆ ซึ่งอาจเป็นจำนวนตรรกยะหรือจำนวนอตรรกยะ.

จำนวนจินตภาพ

(คณิต) น. จำนวนเชิงซ้อน a + bi เมื่อ b o.

จำนวนลบ

(คณิต) น. จำนวนเลขที่มีค่าต่ำกว่าศูนย์.

เส้นตรง

(คณิต) น. เส้นที่สั้นที่สุดระหว่างจุด ๒ จุด.

เส้นผ่านศูนย์กลาง

(คณิต) น. คอร์ดของวงกลมหรือของวงรี ซึ่งลากผ่านจุดศูนย์กลาง.

เส้นผ่าศูนย์กลาง

(คณิต) น. คอร์ดของวงกลมหรือของวงรี ซึ่งลากผ่านจุดศูนย์กลาง.

โคเซแคนต์

(คณิต) น. โคเซแคนต์ของมุมใดคืออัตราส่วน . (อ. cosecant).

โคแทนเจนต์

(คณิต) น. โคแทนเจนต์ของมุมใดคืออัตราส่วน . (อ. cotangent).

เซแคนต์

(คณิต) น. เซแคนต์ของมุมใดคืออัตราส่วน . (อ. secant).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ