ผลการค้นหา

ขี้ยาง* *ขี้ยาง *ขี้ยาง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 264 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ยาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ขี้ยา, ขี้ก้าง, ขี้กาดง, ขี้ขวง, ขี้จาบ, ขี้ถัง, ขี้ปาก, ขี้ยอก, ขว้าง, ขี้กา

ขี้ยา

น. กากของฝิ่นที่สูบแล้ว, คนติดฝิ่น, ขี้ฝิ่น ก็เรียก. ว. ติดฝิ่น.

ง

พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.

กระแซง

น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.

จะแคง

(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).

ถุน

(ปาก) ก. กินหรือเสพพอแก้ขัด เช่น ถุนขี้ยา.

ขี้ฝิ่น

น. กากของฝิ่นที่สูบแล้ว, คนติดฝิ่น, ขี้ยา ก็เรียก.

นั่นซี,นั่นนะซี

คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.

กระเฉง,-กระเฉง

ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉับ เป็น กระฉับกระเฉง.

โตง ๆ เตง ๆ

ว. กะโตงกะเตง.

กะเตง

ก. พาหรือเอาไปด้วย เช่น จะกะเตงกระเป๋าไปให้เกะกะทำไม กะเตงลูกไปตามหาพ่อ.

แคลงคลาง

[แคฺลงคฺลาง] ก. แคลงใจ, ไม่แน่ใจหรือวางใจลงไปได้เพราะออกจะสงสัย, คลางแคลง ก็ว่า, บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า แคลง.

โทง ๆ

ว. อาการที่เดินหรือวิ่งโย่ง ๆ ไปในที่โล่ง (มักใช้แก่ผู้เปลือยกาย) เช่น เด็กแก้ผ้าวิ่งโทง ๆ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด