ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).
[ขะจอน] ดู สลิด ๑.
[เดด] (แบบ) น. อำนาจ; ความร้อน, ไฟ. (ป. เตช; ส. เตชสฺ).
(ปาก) ก. อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจ, ออกฤทธิ์ ก็ว่า.
[ขะ-] ก. กระจาย, มักใช้เข้าคู่กับคำ ขจร เป็น ขจรขจาย. (ข. ขฺจาย).
[-จอน] ก. ฟุ้งไป. (ส. ขจร ว่า ไปในอากาศ).
ว. มีฤทธิ์เดชต่าง ๆ อยู่ในตัว.
[สุง] (กลอน) น. อำนาจ, เดช.
น. เดช เช่น แสดงพาหุพิริยพลภาม. (สมุทรโฆษ). (ส.).
(แบบ) น. เดช, เดโช, อำนาจ, ความร้อน, ไฟ. (ป., ส.).
น. อำนาจ, ฤทธิ์เดช, ความยิ่งใหญ่. (ป., ส.).