ค้นเจอ 648 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

วัมมิกะ

น. จอมปลวก. (ป. วมฺมีก; ส. วลฺมีก).

ผลิกศิลา

น. หินผลึก. (ป. ผลิก + ส. ศิลา).

สาฎก

[สาดก] น. ผ้า. (ป. สาฏก; ส. ศาฏก).

ผลิกศิขรี

[-สิขะรี] น. เขาแก้วผลึก คือ เขาไกรลาส. (ป. ผลิก + ส. ศิขรี).

ผิดก

[ผิ-ดก] ว. มั่งคั่ง, ผึ่งผาย. (ป. ผีตก; ส. สฺผีตก).

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

สันทิฐิก,สันทิฐิก-

[สันทิดถิกะ-] (แบบ) ว. ควรเห็นเอง, เป็นคุณของพระธรรมอย่างหนึ่ง. (ป. สนฺทิฏฺิก; ส. สานฺทฺฤษฺฏิก).

ทาฐิกะ,ทาฒิกะ

(ราชา) น. หนวด (ที่คาง), เครา. (ป. ทาิก; ส. ทาฒิก).

วัฏกะ

[วัดตะกะ] น. นกกระจาบ. (ป. วฏฺฏก; ส. วรฺตก).

ประเจก

ว. ปัจเจก, เฉพาะตัว, เฉพาะผู้เดียว. (ป. ปจฺเจก; ส. ปฺรเตฺยก).

ศิกษก,ศิกษกะ

[สิก-สก, สิกสะกะ] น. ผู้เล่าเรียน; ครู, ผู้สอน; ผู้รู้. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ