ค้นเจอ 17 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กุลขจร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุล,กุล,กุล-

[กุน, กุนละ-, กุละ-] น. ตระกูล, สกุล. (ป., ส.).

ขจร

[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).

ขจร

[ขะจอน] ดู สลิด ๑.

กุล

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นพิกุล. (ดู พิกุล).

ขจาย

[ขะ-] ก. กระจาย, มักใช้เข้าคู่กับคำ ขจร เป็น ขจรขจาย. (ข. ขฺจาย).

กำจร

[-จอน] ก. ฟุ้งไป. (ส. ขจร ว่า ไปในอากาศ).

กระจร

(กลอน) ก. ฟุ้งไป เช่น ให้กระจรกิจจาในนุสนธิ์. (พาลีสอนน้อง). (แผลงมาจาก ขจร).

ไปล่ปลิว

ก. ขจรไป เช่น ทรงนํ้ามันกันไรไปล่ปลิว. (อิเหนา), เชิดขึ้นไปคล้ายเส้นขอบนอกชามปากไปล่.

อากูล

[-กูน] ว. คั่งค้าง เช่น การงานไม่อากูลเป็นมงคลอันสูงสุด. (ป., ส. อากุล).

ฟุ้งเฟื่อง

ก. ขจรไป, แพร่หลาย, (ใช้แก่เกียรติคุณ), เฟื่องฟุ้ง ก็ว่า. ว. เชี่ยวชาญ, ชำนิชำนาญ, (ใช้แก่สติปัญญา), เฟื่องฟุ้ง ก็ว่า.

เฟื่องฟุ้ง

ก. ขจรไป, แพร่หลาย, (ใช้แก่เกียรติคุณ), ฟุ้งเฟื่อง ก็ว่า. ว. เชี่ยวชาญ, ชำนิชำนาญ, (ใช้แก่สติปัญญา), ฟุ้งเฟื่อง ก็ว่า.

อนากูล

ว. ไม่อากูล, ไม่คั่งค้าง, เช่น การงานอนากูลเป็นมงคลอันสูงสุด. (ป., ส. น + อากุล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ