ผลการค้นหา

กุด* *กุด *กุด*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 22 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กุฎ,กุฎา, กุล,กุล,กุล-, กุฏิ, ลุ่น,ลุ่น ๆ, กรด, กรรตุ,กรรตุ-, กระโบม

กุด

หมายถึงก. ตัด ในคำว่า กุดหัว ว่า ตัดหัว. ว. ด้วนสั้นหรือเหี้ยนเข้าไป เช่น ยอดกุด นิ้วกุด หางกุด. (ถิ่น-อีสาน) น. บึง, ลำนํ้าที่ปลายด้วน.

กุฎ,กุฎา

หมายถึง[กุด, กุดา] (กลอน) น. ยอด เช่น มัชฌิมากุฎาประมาณ. (สมุทรโฆษ). (ป., ส. กูฏ).

กุฏิ

หมายถึง[กุด, กุดติ, กุติ] น. เรือนหรือตึกสำหรับพระภิกษุสามเณรอยู่. (ป., ส.).

ลุ่น,ลุ่น ๆ

หมายถึงว. ด้วน, กุด, เช่น ไก่หางลุ่นเพราะถูกถอนขนหางหมด; ห้วน เช่น พูดลุ่น ๆ ไม่น่าฟัง; ควรมีประดับตกแต่ง แต่ไม่มี เช่น ตะพดหัวลุ่น คือ ตะพดไม่ได้เลี่ยมหัว ชกด้วยหมัดลุ่น ๆ คือ ชกด้วยหมัดล้วน ๆ ไม่ได้ใส่นวมเป็นต้น.

ลิกุจ

หมายถึง[-กุด] น. มะหาด. (ป.).

อังสกุฏ

หมายถึง[-กุด] น. จะงอยบ่า.

ขี้ทูด

หมายถึงน. ชื่อโรคเรื้อนชนิดทำให้มือกุดเท้ากุด.

ลกุจ

หมายถึง[ละกุด] น. มะหาด. (ส.).

ก้นกุฏิ

หมายถึง[-กุดติ] (ปาก) ว. ที่สนิทเป็นที่ไว้วางใจได้.

กุกุธภัณฑ์

หมายถึง[กุกุดทะ-] (โบ) น. กกุธภัณฑ์.

อังกุศ

หมายถึง[-กุด] น. ขอเหล็กอย่างขอสับช้าง. (ส.; ป. องฺกุส).

กุฏฐัง

หมายถึงน. โรคเรื้อนซึ่งทำให้อวัยวะเช่นมือและเท้ากุดเหี้ยนไป. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด