ค้นเจอ 81 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กุกกุฏ,กุกกุฏ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุกกุฏ,กุกกุฏ-

[-กุตะ-] (แบบ) น. ไก่, ไก่ป่า, เช่น กุกกุฏสังวัจฉร (ปีระกา). (ป.).

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

กุ

(โบ) ก. กรุ เช่น กุกดดดาน คือ กรุกระดาน. (จารึกสยาม).

กุก

ว. เสียงของแข็ง ๆ กระทบกัน. ก. กิริยาที่หนูร้องดังเช่นนั้น เรียกว่า หนูกุก. น. เครื่องดักหนูเป็นหีบมีกระดานหก มีลูกกลิ้ง เมื่อหนูเข้าไปเหยียบกระดานหก ลูกกลิ้งจะกลิ้งมาปิดช่อง แล้วหนูจะกระโดดเข้าไปยังอีกที่หนึ่ง และถูกขังอยู่ในนั้น; เสียงส่งท้ายการขันของนกเขาหลวง ซึ่งอาจมีได้ถึง ๓ กุก.

พยัญชนะตัวที่ ๑๕ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรากฏ มกุฏกษัตริยาราม.

กุ

ก. สร้างให้เป็นเรื่องเป็นข่าวขึ้นโดยไม่มีมูล.

กุ

น. ชื่อกล้วยพันธุ์หนึ่ง, กล้วยสั้น ก็เรียก.

กีฏ,กีฏ-

[กีตะ-] (แบบ) น. แมลง. (ป. กีฏ ว่า ตั๊กแตน).

กรุบกริบ

ว. เสียงกุกกิก.

กล้วยสั้น

ดู กุ ๒.

กุรระ,กุรุระ

[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ