ผลการค้นหา

กำปั้น, หมัด* *กำปั้น, หมัด *กำปั้น, หมัด*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 32 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กำปั้น, หมัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หมัด

น. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น.

ชก

ก. ต่อยด้วยหมัดหรือกำปั้น.

กำปั้น

น. มือที่กำเข้าให้แน่นเพื่อจะทุบเป็นต้น.

หมัด

น. ชื่อแมลงขนาดเล็กหลายชนิดในอันดับ Siphonaptera ตัวยาวประมาณ ๕ มิลลิเมตร ไม่มีปีก ลำตัวแบนข้าง มีขนเรียงเป็นแถวข้างลำตัวบริเวณปล้องแต่ละปล้อง หัวและอกเล็กกว่าท้อง ขายาว กระโดดได้เก่ง ปากเป็นชนิดเจาะดูด ดูดเลือดคนและสัตว์กินเป็นอาหาร เช่น หมัดคน (Pulex irritans) หมัดหมา (Ctenocephalides canis) หมัดหนู (Xenopsylla cheopsis) ในวงศ์ Pulicidae.

เมาหมัด

ก. มีอาการมึนงงเพราะเคยถูกชกหนัก ๆ มาแล้ว.

แลกหมัด

ก. ชกโต้ตอบกันไปมา.

มวย

น. การชกกันด้วยหมัดเป็นต้น.

กุย

(ถิ่น-พายัพ) น. หมัด, กำปั้น, มักใช้เข้าคู่กับคำ ลูก ว่า ลูกกุย เช่น เตรียมลูกกุยมาทั่วที่ตัวดี. (ขุนช้างขุนแผน).

ตุ้บ,ตุ้บ ๆ

ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ หล่น หรือเสียงทุบด้วยกำปั้น.

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.

อั้ก,อั้ก ๆ,อั๊ก,อั๊ก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงทุบแผ่นหลังด้วยกำปั้นหรือเสียงดื่มนํ้าอย่างเร็วเป็นต้น.

สอยดาว

ว. เรียกอาการที่เดินหงายหน้าว่า เดินสอยดาว; เรียกหมัดที่ชกตวัดขึ้นสู่ปลายคางของคู่ต่อสู้ว่า หมัดสอยดาว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด