ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กากขยาก, กากณึก, กากบาท, จากพราก,จากพาก, ตายซาก, ปากมาก, ปากราก, กาฝาก
น. สิ่งที่เหลือเมื่อคั้นหรือคัดเอาส่วนดีออกแล้ว เช่น กากมะพร้าว; หยากเยื่อ; เดนเลือก (ใช้เป็นคำด่า) เช่น กากมนุษย์ คนกาก.
(แบบ) น. กา (นก). (ป., ส.).
น. ร่างของคนหรือสัตว์ที่ตายจนโทรมเหลือแต่เค้า, สิ่งก่อสร้างที่ปรักหักพังแล้วเหลือแต่เค้า.
น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Erythrophleum succirubrum Gagnep. และชนิด E. teysmannii Craib ในวงศ์ Leguminosae ขึ้นในป่าเบญจพรรณ เนื้อแข็งและหนัก ใช้เผาถ่านได้ดี ทุกส่วนมีพิษ กินตาย ชนิดแรกใบเกลี้ยง ชนิดหลังใบมีขน, อีสานเรียก ซาด หรือ พันซาด.
ก. ไม่มีร่องรอยเหลืออยู่ เช่น รื้อตลาดเก่าออกไปจนสิ้นซาก.
น. กากนํ้าตาล.
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นซาก. (ดู ซาก ๒).
(สำ) ว. โผงผางไม่เกรงใจใคร (ใช้แก่กริยาพูด).
น. กากที่หยาบ, หยากเยื่อ.
ก. ทำลายให้สิ้นซาก.