ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. กล้า, เก่ง, เช่น ทหารหาญ; บังอาจ เช่น หาญสู้, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำอื่น เช่น กล้าหาญ หักหาญ เหี้ยมหาญ ฮึกหาญ.
ว. กล้าหาญ.
ก. กล้าหาญไม่กลัวอะไร.
(สำ) ก. กล้าในที่ควรกล้า กลัวในที่ควรกลัว.
ว. กล้าหาญ, เกี่ยวกับผู้กล้าหาญ. (ส. ศูร; ป. สูร).
ว. ลำพองใจด้วยความกล้าหาญ.
ก. เร้าใจให้กล้าหาญหรือกระตือรือร้น.
[ยัน-] ว. งามสง่า, กล้าหาญ.
[-ระยะ] น. ความกล้าหาญ; อำนาจ. (ส.).
[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).
[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).
[วีระกำ] น. การกระทำที่ได้รับยกย่องว่าเป็นความกล้าหาญ, การกระทำของผู้กล้าหาญ.