ค้นเจอ 11 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระหน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระหน

(โบ) ก. ดิ้นรน, เดือดร้อน, กระวนกระวาย. (ข. กฺรหล่).

กระหนก

น. ชื่อแบบลายไทยประเภทหนึ่ง ใช้ผูกเขียนเป็นลวดลาย มีทั้งระบายสี ปิดทองรดนํ้า ปั้น หรือแกะสลักเป็นต้น มีหลายชนิด เช่น กระหนกเปลว กระหนกก้านขด กระหนกเครือ, เดิมเขียนเป็น กนก ก็มี.

กระหนก

(โบ) ก. ตระหนก, ตกใจ, สะดุ้ง, หวาด.

กระหนกกินรี,กระหนกนฤมิต

ดู กระหนกนารี.

กระหนกนารี

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Rhektophyllum mirabile N.E. Br. ในวงศ์ Araceae ต้นมีไหลเลื้อยเหนือพื้นดินแยกออกไปเป็นต้นใหม่ได้ ใบคล้ายใบบอนสี มีลายขาวตามเส้นใบ, กระหนกกินรี กระหนกนฤมิต บอนลายกระหนก หรือ แม้นเขียน ก็เรียก.

กระหน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัวหนึ่งกัดเอ็นกระหน่อง. (ม. ภาคอีสาน ชูชก), กระน่อง ขะน่อง หรือ ขาน่อง ก็เรียก.

กระหนาก

(แผลงมาจาก ขนาก) ดู ขนาก.

กระหนาบ

ก. ประชิดเข้าไปทั้ง ๒ ข้าง เช่น กองทัพตีกระหนาบ; อาการที่อยู่ทั้ง ๒ ข้าง เช่น กระหนกกระหนาบภาพหาญ, กระหนกกระหนาบคาบเครือสร้อยสน. (พากย์); ดุดันเอา. (แผลงมาจาก ขนาบ).

กระหนาบคาบเกี่ยว

ว. ประชิดเหลื่อมลํ้ากัน.

กระหน่ำ

ว. ซํ้า ๆ ลงอย่างหนัก.

กระหง่อง,กระหน่อง,กระหน่อง

(โบ; กลอน) ก. จ้อง, คอยดู, เช่น ตากตากระหง่องเตรียม คอยแม่ มาฤๅ. (นิ. ตรัง), ตระหง่อง หรือ ตระหน่อง ก็ใช้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ