ค้นเจอ 112 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหน้าแข้ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน้าแข้ง

น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, แข้ง ก็ว่า.

กระดูก

น. โครงร่างกายมีลักษณะแข็ง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของโครงร่างกาย; เรียกผลไม้ที่มีเนื้อน้อยเช่น มะปรางว่า มะปรางกระดูก.

กระดูก

น. ชื่อโกฐชนิดหนึ่ง เรียกว่า โกฐกระดูก. (ดู [[โกฐกระดูก]]).

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

ขนหน้าแข้งไม่ร่วง

(สำ) ว. ไม่กระทบกระเทือนถึงเดือดร้อน (ใช้แก่คนมั่งมีที่ต้องจ่ายเงินแม้จะมากแต่ก็ดูเหมือนเป็นจำนวนเล็ก ๆ น้อย ๆ).

น่อง

น. กล้ามเนื้อที่อยู่ด้านหลังหน้าแข้ง.

กระดูกแข็ง

(สำ) ว. ไม่ตายง่าย ๆ.

กระดูกร้องได้

(สำ) น. ผลสะท้อนของฆาตกรรมที่ทำให้จับตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษได้ คล้ายกับว่ากระดูกของผู้ตายร้องบอก.

กระดูกอ่อน

(สำ) ว. ที่ยังไม่มีความจัดเจนในการต่อสู้ เช่น นักมวยคนนี้กระดูกอ่อน ขึ้นชกครั้งแรกก็แพ้เขาแล้ว.

ลิ้นไม่มีกระดูก

ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.

หน้ากระดูก

น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.

ลูกสะบ้า

น. กระดูกมีลักษณะกลม ๆ แบน ๆ คล้ายลูกสะบ้า มีเอ็นยึดระหว่างกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้ากับกระดูกหน้าแข้ง ประกอบเป็นส่วนนูนสุดของกระดูกหัวเข่า, สะบ้าหัวเข่า ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ