ตัวกรองผลการค้นหา
กะปลกกะเปลี้ย
หมายถึง[-ปฺลก-เปฺลี้ย] ว. อ่อนเพลีย, อ่อนเปลี้ย, ไม่แข็งแรง.
เปลี่ยนคำเอกพจน์เป็นคำพหูพจน์ในภาษาอังกฤษ
กินเปล่า
หมายถึง[-เปฺล่า] ก. ได้ประโยชน์เปล่า ๆ ไม่ต้องตอบแทน. น. เรียกเงิน ทรัพย์สิน หรือสิ่งอื่น ๆ ที่เสียไป เพื่อให้ได้สิทธิตามที่ตกลงกันว่า เงินกินเปล่า. ว. ได้ประโยชน์แต่ฝ่ายเดียว เช่น เตะกินเปล่า.
ข้าวเปลือก
หมายถึงน. เมล็ดข้าวที่ยังไม่ได้เอาเปลือกออก.
หมายถึงดู เทียนข้าวเปลือก.
เขาเปล้า
หมายถึงดู เปล้า ๒.
ง่อยเปลี้ยเสียขา
หมายถึงว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.
เงินกินเปล่า
หมายถึงน. เงิน ทรัพย์สิน หรือสิ่งอื่น ๆ ที่เสียไป เพื่อให้ได้สิทธิตามที่ตกลงกัน.
จับเสือมือเปล่า
หมายถึง(สำ) ก. แสวงหาประโยชน์โดยตัวเองไม่ต้องลงทุน.
ชีเปลือย
หมายถึงน. นักบวชจำพวกหนึ่ง ถือเพศเปลือยกาย, โดยปริยายใช้เรียกคนที่ไม่นุ่งผ้า.
ตัวเปล่า
หมายถึงว. ยังไม่มีครอบครัว เช่น ฉันยังตัวเปล่าอยู่, ตัวเปล่าเล่าเปลือย ก็ว่า, ลำพังตัวไม่ได้มีอะไรมาด้วย เช่น มาตัวเปล่า เดินตัวเปล่า.
ตัวเปล่าเล่าเปลือย
หมายถึงว. ยังไม่มีครอบครัว เช่น เธอไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือยนะ, ตัวเปล่า ก็ว่า, ไร้ญาติขาดมิตร เช่น เขาเป็นคนตัวเปล่าเล่าเปลือย.
ทองคำเปลว
หมายถึงน. ทองคำที่ตีแผ่ให้บางที่สุด ตัดใส่แผ่นกระดาษ ใช้สำหรับปิดบนสิ่งที่ลงรักเช่นพระพุทธรูป.
