ค้นหา "*เบียด*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ผลการค้นหา

ค้นเจอ 10 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา เบียด

น. มาตราวัดตามวิธีประเพณี ๑ กระเบียด เท่ากับ ๑ ใน ๔ ส่วนของนิ้ว.

ก. เกี่ยงให้ตัวได้มาก.

ก. พยายามใช้จ่ายอย่างจำกัดจำเขี่ย.

ก. แทรกหรือเสียด เช่น เบียดเข้าไป, ชิดกันติดกันเกินไปในที่จำกัด เช่น ต้นไม้ขึ้นเบียดกัน ยืนเบียดกัน.

[-กฺรอ] ว. ฝืดเคือง, กระเบียดกระเสียร, เช่น ใช้จ่ายอย่างเบียดกรอ.

ก. ยักเอาไว้เป็นประโยชน์ของตัว.

ก. ทำให้เดือดร้อน เช่น เบียดเบียนสัตว์ โรคภัยเบียดเบียน เบียดเบียนเพื่อนให้สิ้นเปลือง.

ก. เฉลี่ยมาแห่งละเล็กละน้อย, เบียกบ้าย ก็ใช้.

ก. ยัดเยียด, เบียดกันแน่น.

(โบ) น. มาตราวัดของไทย มีพิกัดเท่ากับครึ่งกระเบียดหรือ ๑ ใน ๘ ของนิ้ว.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ