ค้นเจอ 56 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*อ่อน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระดูกอ่อน

(สำ) ว. ที่ยังไม่มีความจัดเจนในการต่อสู้ เช่น นักมวยคนนี้กระดูกอ่อน ขึ้นชกครั้งแรกก็แพ้เขาแล้ว.

ไก่อ่อน,ไก่อ่อนสอนขัน

(สำ) น. ผู้มีประสบการณ์น้อยยังไม่รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของคน.

ขวัญอ่อน

น. เรียกผู้ตกใจง่าย คือ เด็กหรือหญิงซึ่งมักจะขวัญหายบ่อย ๆ ว่า ขวัญอ่อน.

ขวัญอ่อน

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ข้าวเกรียบอ่อน

น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า ประสมกับนํ้าตาลโตนดหรือนํ้าตาลมะพร้าว ละเลงบนผ้าที่ขึงปากหม้อน้ำเดือด มีไส้ทำด้วยถั่วและมะพร้าว กินกับนํ้าตาลคลุกงา.

ขาอ่อน

น. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.

เขากวางอ่อน

น. เขากวางที่งอกใหม่หลังผลัดเขา มีหนังอ่อนนุ่มหุ้ม มีขนสั้นสีน้ำตาลเป็นมัน นิยมใช้ทำยา.

เข่าอ่อน

ก. อาการที่เข่าหมดกำลังทรุดลง, โดยปริยายหมายถึงอาการหมดแรงเพราะรู้เรื่องที่ทำให้เสียใจเป็นต้นในทันทีทันใด.

คออ่อน

ว. ทนต่อรสอันเข้มหรือรุนแรงของเหล้าไม่ได้, ตรงข้ามกับ คอแข็ง.

คออ่อน

น. ชื่องูทะเลมีพิษชนิด Enhydrina schistosa ในวงศ์ Hydrophiidae ตัวยาวประมาณ ๖๐ เซนติเมตร สีเขียวอมเทา มีลายจาง ๆ อาศัยในทะเลโคลน.

คออ่อนคอพับ

ว. อาการที่คอเอียงไปมาเพราะเมา ง่วง หรือเหนื่อย เป็นต้น.

โคแก่ชอบกินหญ้าอ่อน

(สำ) น. ชายสูงอายุที่ชอบผู้หญิงรุ่นสาว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ