ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
น. ผม. (ข. สก่).
[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).
[ปารุดสะกะ-] น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. ปารุสกวน).
[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.
[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).
[-สก] (โบ) ก. ข้อน. (จินดามณี).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[-วาสก] น. ผ้าสบง. (ป.).
[ระสก] น. คนครัว, พ่อครัว. (ป.).