สะทึน,สะทึ่น
(กลอน) ว. ใจผิดปรกติ, ใจเป็นทุกข์, เช่น พระทองผทมตื่นขึ้น สะทึ่นเที้ยรสระอื้น. (ลอ).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 1 รายการ
คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สะทึน,สะทึ่น"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด