ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา สมภาร
(สำ) น. ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
ส. คำที่พระสงฆ์เรียกพระมหากษัตริย์, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๒.
น. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.
น. บุญบารมีของพระมหากษัตริย์.
(สำ) น. ลูกเจ้านาย, ลูกผู้มีอำนาจ, มีความหมายทำนองเดียวกับ ลูกท่านหลานเธอ.
[-พาน] น. พระที่เป็นเจ้าอาวาส. (ป., ส. สมฺภาร).