ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา วชิระ, วชิร, วชิร-
น. ชื่อกาพย์ชนิดหนึ่ง, คู่กับ มหาตรังคนที.
[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).
น. “ผู้ถือวชิระ” คือ พระอินทร์. (ป.; ส. วชฺรปาณิ, วชฺรหสฺต).
น. “ผู้มีวชิระเป็นอาวุธ” คือ พระอินทร์. (ป.).