ค้นเจอ 20 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ล่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ปล่ง, แล่ง, โล่ง, โว่ง, ล่ง

กระแหล่ง

[-แหฺล่ง] น. วัตถุคล้ายกระดิ่ง แต่เป็นรูปสี่เหลี่ยมแบน ทำด้วยเหล็ก ใช้แขวนคอม้า โค กระบือ.

คลายเคล่ง

[-เคฺล่ง] (โบ; กลอน) ก. ขยายตรงออกไป, เดินตรงไป, เช่น ครองคลายเคล่งอาศรมบทนั้น. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

เงินแล่ง

น. เงินที่เอามาแล่งเป็นเส้นบาง ๆ ใช้สำหรับปักหรือทอผ้า.

ตะพายแล่ง

ว. ลักษณะที่ถูกฟันขาดเฉียงบ่า เรียกว่า ขาดตะพายแล่ง, สะพายแล่ง ก็ว่า.

ทองแล่ง

น. ทองคำที่เอามาแล่งเป็นเส้นบาง ๆ ใช้สำหรับปักหรือทอผ้า.

บัดแมล่ง

[-มะแล่ง] น. เวลาบ่ายเย็น.

ปล่ง

[ปฺล่ง] ว. ปลอด, ตลอด, จะแจ้ง, เป็นทางไป, กระจ่าง, โปร่ง.

เป็นหลักเป็นแหล่ง

ว. อยู่เป็นที่เป็นทางไม่โยกย้ายไปมา เช่น เขามีที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่ง.

เปล่ง

[เปฺล่ง] ก. ฉายออก, แผ่ออก, เช่น เปล่งรัศมี, ออกเสียง เช่น เปล่งเสียง. ว. แจ่มใส, สุกใส.

โปล่ง

[โปฺล่ง] (โบ) ก. โล่ง.

โพล่ง

[โพฺล่ง] ว. ใช้ประกอบกับคำ พูด เป็น พูดโพล่ง หมายความว่า พูดอย่างไม่ยับยั้ง; เสียงดังอย่างเสียงกระโดดลงไปในนํ้า.

ล่ง

(กลอน) ว. โล่ง, ว่าง, เปล่า, ไม่มีเครื่องกำบัง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ