ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 12 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พันธุ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรรมพันธุ์

[กำมะพัน] ว. มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ คือ เกี่ยวเนื่องด้วยกรรมของตนเอง. น. ลักษณะ นิสัย ตลอดจนโรคหรือความวิกลวิการบางอย่างที่ลูกหลานสืบมาจากบรรพบุรุษ ปู่ย่าตายาย หรือพ่อแม่, พันธุกรรม ก็ว่า. (ส. กรฺม + พนฺธุ; ป. กมฺมพนฺธุ = “มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์” เกี่ยวเนื่องด้วยกรรมของตนเอง).

เจริญพันธุ์

ว. มีความสามารถในการสืบพันธุ์และแพร่พันธุ์.

ชาติพันธุ์

[ชาดติพัน] น. กลุ่มที่มีพันธะเกี่ยวข้องกัน และที่แสดงเอกลักษณ์ออกมา โดยการผูกพันลักษณาการของเชื้อชาติและสัญชาติเข้าด้วยกัน. (อ. ethnos).

ประสมพันธุ์

ก. ผสมพันธุ์.

ผสมพันธุ์

ก. สืบพันธุ์, คัดเลือกพันธุ์ที่มีคุณภาพมาผสมกัน, ประสมพันธุ์ ก็ว่า.

เผ่าพันธุ์

น. เชื้อสาย.

พงศ์พันธุ์

น. พวกพ้องที่เนื่องมาแต่วงศ์. (ส.).

พรหมพันธุ์

น. “วงศ์พรหม” คือพราหมณ์โดยตระกูล คือ พราหมณ์เลว. (ส.).

พ่อพันธุ์

น. สัตว์ตัวผู้ที่ใช้ผสมพันธุ์.

พันธุ,พันธุ-,พันธุ์

น. พวกพ้อง, เชื้อสาย, วงศ์วาน; เทือกเถา, เหล่ากอ; เชื้อ เช่น ข้าวเก็บไว้ทำพันธุ์ พันธุ์ข้าว. (ป., ส.).

พืชพันธุ์

น. เมล็ดพันธุ์ไม้, สิ่งที่จะเป็นพันธุ์ต่อไป; (โบ; กลอน) กำพืด เช่น ด้วยพืชพันธุ์มันไม่น่าจะอาลัย. (ขุนช้างขุนแผน).

สืบพันธุ์

ก. ทำให้เกิดลูกหลานสืบเนื่องต่อไป.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด