ค้นเจอ 19 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ผัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จักรผัน

[จัก-] ว. เร็ว.

แปรผัน

ก. เปลี่ยนแปลงไป, กลับกลายไป, ผันแปร ก็ว่า; (คณิต) เพิ่มขึ้นหรือลดลงโดยสัดส่วนที่เท่า ๆ กัน มี ๒ กรณี คือ แปรผันโดยตรง และ แปรผันแบบผกผัน.

แปรผันโดยตรง

(คณิต) ก. ลักษณะที่จำนวนที่ ๑ เพิ่มขึ้นหรือลดลงจากเดิมกี่เท่าก็ตาม เป็นเหตุให้จำนวนที่ ๒ เพิ่มขึ้นหรือลดลงจากเดิมโดยสัดส่วนเท่า ๆ กัน.

แปรผันแบบผกผัน

(คณิต) ก. ลักษณะที่จำนวนที่ ๑ เพิ่มขึ้นจากเดิมกี่เท่าก็ตาม เป็นเหตุให้จำนวนที่ ๒ ลดลงจากเดิมโดยสัดส่วนเท่า ๆ กัน หรือเมื่อจำนวนที่ ๑ ลดลงจากเดิมกี่เท่าก็ตาม เป็นเหตุให้จำนวนที่ ๒ เพิ่มขึ้นจากเดิมโดยสัดส่วนเท่า ๆ กัน.

ผกผัน

ก. หกหัน, ผันกลับ.

ผ่อนผัน

ก. ลดหย่อนตาม, ลดหย่อนให้.

ผัดผัน

ก. หมุนกลับไปกลับมา.

ผัน

น. ชื่อบัวชนิด Nymphaea cyanea Roxb. ในวงศ์ Nymphaeaceae ดอกสีคราม, บัวขาบ ก็เรียก.

ผัน

ก. หัน เช่น ผันหน้า, ผิน หรือ หิน ก็ว่า; ทำให้เปลี่ยนไปจากแนวหรือลักษณะเดิม เช่น ผันน้ำเข้านา.

ผันแปร

[-แปฺร] ก. เปลี่ยนแปลงไป, กลับกลายไป, แปรผัน ก็ว่า.

ผันผยอง

ก. เผ่นลำพองหมุนรอบตัว.

ผันผวน

ก. กลับไปกลับมา, ปั่นป่วน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ