ค้นเจอ 10 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ตร.ส.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พักตร,พักตร-,พักตร์

[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).

ยันตร,ยันตร-,ยันตร์

[ยันตฺระ-, ยัน] น. ยนตร์. (ส.; ป. ยนฺต).

ตรรก,ตรรก-,ตรรกะ

[ตักกะ] (แบบ) น. ความตรึก, ความคิด. (ส. ตรฺก; ป. ตกฺก).

อนุตร,อนุตร-

[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).

อุตดร,อุตร,อุตร-

[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).

ดร

[ดอน] (แบบ) น. พ่วง, แพ. (ป., ส. ตร).

พิโดร

[พิโดน] ก. ฟุ้งไป (ใช้แก่กลิ่น). (ข. พิโดร; ส. วิตร).

เศวตร

[สะเหฺวด] (โบ) น. สีขาว. (ส. เศฺวตร ว่า โรคเรื้อนนํ้าเต้า; ป. เสต).

พิทยาคม

น. การเล่าเรียนวิชา, เวทมนตร์. (ส. วิทฺยา + อาคม).

โอม

น. คำที่ประกอบด้วยเสียง ๓ เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ข้างฝ่ายฮินดูหมายถึง พระเจ้าทั้ง ๓ คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; ข้างพระพุทธศาสนาเลียนเอามาใช้หมายถึง พระรัตนตรัย คือ อ = อรหํ (พระพุทธเจ้า) อุ = อุตฺตมธมฺม (พระธรรมอันสูงสุด) ม = มหาสงฺฆ (พระสงฆ์) นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนตร์. ก. กล่าวคำขึ้นต้นของมนตร์. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ