ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ครัว
(ปาก) ว. ไม่ได้ออกหน้าออกตา.
น. การหุงหาอาหาร.
[คฺรอบคฺรัว] น. สถาบันพื้นฐานของสังคมที่ประกอบด้วยสามีภรรยาและหมายความรวมถึงลูกด้วย.
[คฺรัว] น. โรง เรือน หรือห้องสำหรับทำกับข้าวของกิน, เรียกผู้ที่อยู่กินร่วมครัวกัน.
[คฺรัว] (ถิ่น-พายัพ) น. ของ, สิ่งของ, เครื่องใช้, เช่น พ่อค้าแม่ค้าขายครัว; ทรัพย์มรดก เช่น ลูกหล้าครัวรอม คือ ลูกคนสุดท้องจะได้รับทรัพย์มรดกมากกว่าผู้อื่น, ขายครัวมายาตัว คือ ขายทรัพย์มรดกเพื่อมารักษาตัว.
(ถิ่น-พายัพ) น. ของถวายพระ.
น. ครัว.
น. ครอบครัวที่อยู่ในบ้านเรือนเดียวกัน.
น. เครื่องใช้ในการหุงหาอาหาร.
ก. เข้าติดต่อตีสนิททางภรรยา (มักใช้ในทางชู้สาว).
ดู สำมะโนครัว.
(ปาก) ว. ทางภรรยา เช่น เข้าท้ายครัว หมายความว่า เข้าทางภรรยา.