ค้นเจอ 47 รายการ

สุดคน

หมายถึงว. ยอดคน.

ทั้งคน

หมายถึงว. ใช้ประกอบท้ายคำหรือความ เพื่อเน้นให้เห็นความสำคัญของคำหรือความข้างหน้า เช่น แม่ทั้งคน.

ประเคน

หมายถึงก. ถวายของพระโดยวิธียกส่งให้ตามพิธีการที่กำหนดไว้ เช่น ประเคนอาหาร; ส่งให้ถึงมือ (ใช้ในความแดกดัน) เช่น ต้องเอาไปประเคนให้จนถึงที่; (ปาก) ตี เช่น ประเคนกระบาล ๓ ที.

ประโคน

หมายถึงน. สายรัดจากใต้สัปคับไปที่อกช้าง หลังขาหน้า แล้วลอดมาบรรจบกันโยงใต้ท้องช้างและหน้าขาหน้าไปจากสายชนักที่คอช้าง, (กลอน) กระคน ก็ว่า.

ผิดคน

หมายถึงว. ไม่ใช่คนที่ตนมุ่งประสงค์, ไม่ใช่คนที่ต้องการ, เช่น ถามผิดคน.

ผู้คน

หมายถึงน. คนทั่วไป.

เข้าผู้เข้าคน

หมายถึงก. ติดต่อกับคนอื่น ๆ ได้ดี.

คน

หมายถึงก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.

โคน

หมายถึงน. ชื่อตัวหมากรุกที่ใช้เดินทแยงไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือเดินตรงไปข้างหน้าคราวละ ๑ ตา.

จังหวะจะโคน

หมายถึง(ปาก) น. จังหวะ.

ชั่วคน

หมายถึงน. ช่วงเวลาประมาณชั่วอายุ.

สงัดผู้สงัดคน

หมายถึงก. เงียบเชียบเพราะไม่มีผู้คนผ่านไปมา.

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ