ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กระเซิง, กระเซิง,-กระเซิง, กระเจิง, กระเพิง, กะ, กะ-
ว. อาการที่ซัดเซไปโดยไม่มีที่มุ่งหมายว่าจะไปแห่งไร.
ว. ยุ่งเหยิง, รุงรัง, เช่น ผมเป็นกระเซิง, เซิง ก็ว่า.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระเซอะ เป็น กระเซอะกระเซิง.