ค้นเจอ 34 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา คลาไคล, โคล, ไลลา

ไคลคลา

หมายถึง[-คฺลา] ก. เดินไป, เคลื่อนไป, คลาไคล ก็ว่า.

คลาไคล

หมายถึงก. เดินไป, เคลื่อนไป, ไคลคลา ก็ว่า.

ไคล

หมายถึง[ไคฺล] ก. ทำให้คลาย ให้อ่อน หรือให้หย่อน โดยใช้นิ้วมือหรือฝ่ามือเป็นต้นคลึงไปมา.

ไคล

หมายถึง[ไคฺล] น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, (ปาก) ขี้ไคล, ราชาศัพท์ว่า พระเมโท; ตะไคร่น้ำ เช่น ปูกินไคล.

ไคล

หมายถึง[ไคฺล] ก. ไป.

คลา

หมายถึง[คฺลา] (กลอน) ก. เดิน, เคลื่อน, เช่น พาชีขี่คล่องคล้อย ควรคลา. (โลกนิติ); คลาด เช่น อายแก่ราชาคลา ยศแท้. (โลกนิติ).

พระเมโท

หมายถึงไคล

พระเสโท

หมายถึงขี้ไคล

ครรไล

หมายถึง[คัน-] ก. ไคล, ไป. (แผลงมาจาก ไคล).

ขี้ไคล

หมายถึง(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.

คระไล

หมายถึง[คฺระ-] ก. ไป. (แผลงมาจาก ไคล).

ไค

หมายถึง(โบ) น. เหงื่อไคล.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ