ค้นเจอ 231 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โยค,โยค-,โยคะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โยค,โยค-,โยคะ

[โยคะ-] น. การประกอบ, การใช้, การร่วม; กิเลส; ความเพียร; วิธีบำเพ็ญสมาธิตามลัทธิของอาจารย์ปตัญชลี; (โหร) การที่ดาวนพเคราะห์ตั้งแต่ ๒ ดวงขึ้นไปมารวมกันในราศีเดียว. (ป., ส.).

โย

(ปาก) ก. พูดแขวะ, พูดชวนวิวาท.

โย

(โบ) ว. เรียกทุเรียนที่มีเม็ดห่าง ๆ ว่า ทุเรียนโย. (ปรัดเล).

ปโย,ปโย-

น. นํ้านม, นํ้า. (ป., ส. ปย), ที่เป็น ปโย เพราะเข้าสมาสกับศัพท์ที่มีพยัญชนะตัวหน้าเป็นอักษรตํ่าหรือตัว ห ดังตัวอย่างต่อไปนี้

โยธ

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

โยธ-

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

โยชกะ

[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).

วิประโยค

[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

กระพาก

น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).

พยัญชนะตัวที่ ๔ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค.

วิปโยค

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

สัมปโยค

[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ