ผลการค้นหา

บัน* *บัน *บัน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 82 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา บรรณ,บรรณ-, กก, กราน, กัน, เกิ้ง, เกิบ

บรรณ,บรรณ-

[บัน, บันนะ-] น. ปีก; หนังสือ; ใบไม้. (ส. ปรฺณ; ป. ปณฺณ).
 พจนานุกรมไทย

บัน

น. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน).
 พจนานุกรมไทย

บัน

ก. ผัน, ผิน.
 พจนานุกรมไทย

บัน

ก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดำบรรพ์).
 พจนานุกรมไทย

บรรหาน

[บัน-] ก. แสดง.
 พจนานุกรมไทย

บรรกวด

[บัน-] ก. ประกวด, แข่งขัน.
 พจนานุกรมไทย

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-,บรรพ์

[บันพะ-, บัน] ว. ก่อน, ทีแรก, เบื้องต้น; ตะวันออก. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).
 พจนานุกรมไทย

บรรทาน

[บัน-] ก. เพิ่มให้, ให้. (แผลงมาจาก ประทาน).
 พจนานุกรมไทย

บรรยงก์

[บัน-] น. ที่นั่ง. (ส. ปรฺยงฺก).
 พจนานุกรมไทย

บรรสบ

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประสบ) ก. พบ.
 พจนานุกรมไทย

บรรสพ

[บัน-] ก. เกิดผล, ได้. (แผลงมาจาก ประสพ).
 พจนานุกรมไทย

บรรณารักษศาสตร์

[บันนารักสะสาด, บันนารักสาด] น. วิชาที่ว่าด้วยการบริหารห้องสมุด.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด