ค้นเจอ 32 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ธูป,ธูป-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธูป,ธูป-

[ทูบ, ทูปะ-] น. เครื่องหอมชนิดหนึ่งมีแกนทำด้วยก้านไม้ไผ่เล็ก ๆ เป็นต้นย้อมสีแดง พอกด้วยผงไม้หอม, มักใช้จุดคู่กับเทียน, ลักษณนามว่า ดอก. (ป., ส.).

ธูปไม้ระกำ

น. ธูปที่ใช้ไม้ระกำเป็นแกน.

ลาบวช

ก. นำดอกไม้ธูปเทียนไปขอขมาผู้ใหญ่ที่นับถือเพื่อลาไปบวช.

บวงสรวง

[-สวง] ก. บูชาเทวดาด้วยเครื่องสังเวยและดอกไม้ธูปเทียนเป็นต้น.

เครื่องตั้ง

น. เครื่องตั้งโต๊ะบูชา มีแจกัน เชิงเทียน กระถางธูป และพานดอกไม้ เป็นต้น.

เครื่องบูชา

น. สิ่งที่ใช้บูชาของไทย ใช้ของ ๔ อย่างเป็นสำคัญ คือ ข้าวตอก ดอกไม้ ธูป เทียน.

ธูปบาตร

[ทูปะบาด] น. ภาชนะสำหรับเผาเครื่องหอมบูชา. (ส. ธูปปาตฺร).

เผาจริง

(ปาก) ก. จุดไฟเผาศพ, นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนใส่ในไฟเผาศพ.

เผาหลอก

(ปาก) ก. นำดอกไม้จันทน์ ธูป เทียนไปวางใต้หีบศพ เป็นพิธีอย่างหนึ่งในประเพณีเผาศพ ทำก่อนเผาจริง.

ลอยกระทง

น. ชื่อเทศกาลอย่างหนึ่ง เอากระทงที่บรรจุธูปเทียนดอกไม้ แล้วจุดให้ลอยในน้ำ ทำในวันเพ็ญเดือน ๑๒.

เสียธรรมเนียม

ก. ผิดไปจากแบบแผนที่เคยปฏิบัติกันมา เช่น เมื่อเวลาไปไหว้พระควรมีดอกไม้ธูปเทียนไปด้วย อย่าให้เสียธรรมเนียม.

กระจัก

(กลอน) ก. เป็นจัก ๆ เช่น กระจักกระจังบัลลังก์บัวหงาย ธูปรองทองทราย สลับด้วยแก้วแกมนิล. (พากย์).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ