คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*แคะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

แคะพระกรรณ

ไม้แคะหู

เครื่องใช้ทั่วไป

ค่อนแคะ

ก. ค้นหาเอาสิ่งที่ไม่ดีขึ้นมากล่าวติเตียน.

เคาะแคะ

ก. พูดพาดพิงเชิงชู้สาว, พูดเชิงเกี้ยวพาราสี, เกาะแกะ ก็ว่า.

แค่นแคะ,แค่นไค้

ก. เฟ้นหาความชั่วขึ้นมากล่าว, เซ้าซี้จะให้ได้สมประสงค์.

แคะ

น. ชาวจีนพวกหนึ่งในมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน เรียกว่า จีนแคะ, เรียกภาษาของชาวจีนพวกนี้ว่า ภาษาแคะ.

แคะ

ก. ใช้เล็บหรือสิ่งมีปลายแหลมเป็นต้นทำให้สิ่งที่ติดอยู่ข้างในหรือในซอกในรูหลุดออกมา.

แคะไค้

ก. ซอกแซกหาเรื่องขึ้นมาว่า.

ไม้แคะหู,ไม้ควักหู

น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.

ระแคะ

น. เล่ห์, เงื่อนความ.

ระแคะระคาย

น. เค้าเงื่อนที่ทราบมานิด ๆ หน่อย ๆ แต่ยังยืนยันให้แน่นอนไม่ได้, ระเค็ดระคาย ก็ว่า.

แคะพระทนต์

ไม้จิ้มฟัน

เครื่องใช้ทั่วไป

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ