ค้นเจอ 10 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ปัญญาดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ปัญญา

ปัญญา

ปญฺญา

ปฺรชฺญา

ความรอบรู้

ลัดดา

ลตา

ลตา

ไม้เลื้อย, เถาวัลย์

มารดา (มาน-ดา)

มาตา (มาตุ)

มาตฺฤ

แม่. (ไทย) เติม ร.

ปรัชญา

ปญฺญา

ปฺรชฺญา

ปัญญา. (ไทย) วิชาที่ว่าด้วยความจริง.

สุเมธ

สุเมธ

สุเมธสฺ

ผู้มีปัญญาดี, นักปราชญ์

หัตถานึก, หัสดานึก

หตฺถานีก

หสฺตานีก

กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)

ยโส

ยส

ยศสฺ

ดู ยศ. (ไทย) เย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ ฯลฯ.

ปดิวรัดา

ปติวฺรตา

ภริยาที่ซื่อสัตย์และภักดีต่อสามี อ่านว่า ปะ-ดิ-วะ-รัด-ดา

อันธพาล

อนฺธพาล

อนฺธพาล

คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.

ศาสตราจารย์ (สาด-ตฺรา-, สาด-สะ-ตฺรา-)

สตฺถาจริย

ศาสตฺราจารฺย

อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ