ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปัญญา
ปญฺญา
ปฺรชฺญา
ความรอบรู้
ลตา
ไม้เลื้อย, เถาวัลย์
มาตา (มาตุ)
มาตฺฤ
แม่. (ไทย) เติม ร.
ปัญญา. (ไทย) วิชาที่ว่าด้วยความจริง.
สุเมธ
สุเมธสฺ
ผู้มีปัญญาดี, นักปราชญ์
หตฺถานีก
หสฺตานีก
กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)
ยส
ยศสฺ
ดู ยศ. (ไทย) เย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ ฯลฯ.
ปติวฺรตา
ภริยาที่ซื่อสัตย์และภักดีต่อสามี อ่านว่า ปะ-ดิ-วะ-รัด-ดา
อนฺธพาล
คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.
สตฺถาจริย
ศาสตฺราจารฺย
อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)