ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(เลิก) ดู [[กฎกระทรวง]]
ก. ส่งเสียงแพร่ไกลออกไป.
ก. เอาไม้เส้ากระทุ้งเพื่อให้จังหวะฝีพาย.
(ปาก) น. ผู้เป็นปากเป็นเสียงแทน.
ก. พยายามใช้จ่ายอย่างจำกัดจำเขี่ย.
(ราชา) น. เครื่องเสวย.
น. หาดทรายที่ขึ้นสูงพ้นนํ้า.
น. เศษเล็กเศษน้อย. ว. นิดหน่อย.
ว. สั่นเครือและเบา (ใช้แก่เสียง).
ว. อาการที่ป่วยอยู่บ่อย ๆ, เสาะแสะ ก็ว่า.
ว. ชิด, สนิท, แนบเนียน, เช่น ชฎากลีบจีบเวียนกระเสียนพระศก. (อภัย), เขาเข้าไม้ปะที่ตรงนี้ดีนัก พอดีกระเสียนกันทีเดียว; (โบ) อาการที่ของสิ่งใดสิ่งหนึ่งสอดเสียดลงไปในช่องในรูไม่คับไม่หลวมพอครือ ๆ กัน. (ปรัดเล).
(โบ) ว. ใช้เข้าคู่กับคำ กระเบียด เป็น กระเบียดกระเสียน หมายความว่า อาการที่คนพูดจาเสียดสีด้วยถ้อยคำต่าง ๆ หรือกดขี่เบียดเบียน. (ปรัดเล).