ผลการค้นหา

เหลือ,เกิน* *เหลือ,เกิน *เหลือ,เกิน*
คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 339 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เหลือ,เกิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อำนรรฆ

[-นัก] (กลอน) ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประเมินราคาได้. (แผลงมาจาก อนรรฆ).
 พจนานุกรมไทย

กระหมั่ง

(กลอน) ว. กระมัง เช่น เครื่องค้าเหลือผู้ซื้อ กระหมั่ง. (ลอ).
 พจนานุกรมไทย

กร่ำ

[กฺรํ่า] ก. เอาพร้าหวดตัดตอหญ้าที่เหลืออยู่ให้เตียน.
 พจนานุกรมไทย

ข้าวก้นบาตร

(สำ) น. อาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ศิษย์วัดได้อาศัยกิน.
 พจนานุกรมไทย

เถ้า

น. สิ่งที่เป็นผงละเอียดของสิ่งที่เหลือจากไฟเผามอดแล้ว, ขี้เถ้า ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หมดกระเป๋า,หมดตูด,หมดพก

(ปาก) ว. หมดเงิน, ไม่มีเงินเหลือ, เช่น เขาเสียการพนันจนหมดกระเป๋า.
 พจนานุกรมไทย

ล้ำหน้า

ว. เกินเลยไปกว่าที่ควร เช่น เขาชอบทำอะไรล้ำหน้าเพื่อนฝูงอยู่เสมอ; ที่ก้าวหน้าเกินยุคเกินสมัย เช่น ความคิดลํ้าหน้า ทำงานลํ้าหน้า.
 พจนานุกรมไทย

เกินไป

ว. คำประกอบท้ายคำวิเศษณ์ เพื่อเน้นความหมาย แสดงว่าเกินกำหนด เกินพอดี เช่น กินมากเกินไป ดีเกินไป สุกเกินไป.
 พจนานุกรมไทย

ชักเนื้อ

ก. เอาทรัพย์หรือผลประโยชน์ของตนออกใช้ทดแทน, ใช้เงินเกินกว่าจำนวนที่เขากำหนดไว้ แล้วเรียกเอาส่วนเกินคืนไม่ได้, ชักทุนเดิม.
 พจนานุกรมไทย

สูงสุดสอย,สูงสุดเอื้อม

(สำ) ว. สูงเกินกว่าที่จะสอยหรือเอื้อมได้, โดยปริยายใช้หมายถึงหญิงสูงศักดิ์ที่ยากเกินกว่าที่คนธรรมดาสามัญจะเอามาเป็นภรรยาได้.
 พจนานุกรมไทย

แก่แดด

ว. ทำเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ (มักใช้แก่เด็ก).
 พจนานุกรมไทย

ดัดจริต

[-จะหฺริด] ก. แสร้งทำกิริยาหรือวาจาให้เกินควร.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด