ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).
ว. ใหญ่, กว้าง. (ป. พฺรหา; ส. พฺฤหตฺ).
น. ป่าใหญ่. (ป. พฺรหา + ส. อารณฺย).
[ลีนหา] น. การเยื้องกราย; (แบบ) ความงาม, ความสง่า. (ป.).
(กลอน) ก. แสวงหาหญ้าได้แต่ทีละน้อย.
(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.
ก. เที่ยวหา, สืบเสาะ, ตรวจ; เก็บ, คัดเลือก. (ป.).
[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).
[วิหาระทำ] น. ธรรมประจำใจ.
(สำ) ก. หาเลี้ยงชีพด้วยความมานะพยายามของตัวเอง.
[หายะนะ] น. ความเสื่อม, ความเสียหาย, ความฉิบหาย. (ป.).
(ปาก) น. นักข่าว, คนที่หาข่าวได้รวดเร็วเป็นพิเศษ.