ผลการค้นหา

คำไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 310 รายการ

ปฏิพากย์

น. การกล่าวตอบ, การพูดโต้ตอบ. (ป. ปฏิวากฺย).
 พจนานุกรมไทย

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).
 พจนานุกรมไทย

ประพาส

[ปฺระพาด] (ราชา) ก. ไปต่างถิ่นหรือต่างแดน เช่น ประพาสหัวเมือง ประพาสยุโรป, ไปเที่ยว เช่น ประพาสป่า. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประพาสต้น

(ราชา) ก. เที่ยวไปเป็นการส่วนพระองค์, เที่ยวไปอย่างไม่เป็นทางการ, ใช้ว่า เสด็จประพาสต้น.
 พจนานุกรมไทย

ประพาสมหรณพ

[ปฺระพาดมะหอระนบ] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

ประพาฬ

[ปฺระพาน] น. รัตนะ (แก้ว) ชนิดหนึ่ง สีแดงอ่อน เกิดจากหินปะการังใต้ทะเล. (ป. ปวาฬ).
 พจนานุกรมไทย

ประพิมพ์ประพาย

น. รูปพรรณสัณฐาน โดยเฉพาะหมายถึงลักษณะหรือส่วนที่คล้ายคลึงกัน เช่น เด็กคนนี้มีประพิมพ์ประพายคล้ายพ่อ.
 พจนานุกรมไทย

ปรินิพพาน

[ปะรินิบพาน] น. การดับรอบ, การดับสนิท, การดับโดยไม่เหลือ; เรียกอาการตายของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์. (ป.; ส. ปรินิรฺวาณ).
 พจนานุกรมไทย

ปริพาชก

[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).
 พจนานุกรมไทย

ปัพพาชนะ

[ปับพาชะ-] (แบบ) น. การขับไล่. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัพพาชนียกรรม

[-ชะนียะ-] น. กิจของสงฆ์ทำในการขับไล่ภิกษุ; การขับไล่ออกจากหมู่. (ส. ปฺรวฺราชนียกรฺม; ป. ปพฺพาชนียกมฺม).
 พจนานุกรมไทย

ปี่พาทย์

น. ชื่อเรียกวงดนตรีไทยที่มีปี่ ฆ้อง กลอง ตะโพน ผสมกัน มีขนาดวงอยู่ ๓ ขนาด คือ ปี่พาทย์เครื่อง ๕ ปี่พาทย์เครื่องคู่ ปี่พาทย์เครื่องใหญ่, พิณพาทย์ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด